solo exhibition

solo exhibition

2016 Nikos Giavropoulos solo exhibition, SPHINX, Depot Gallery Athens

1w ago
SOURCE  

Description

Εικαστική έκθεση Νίκου Γιαβρόπουλου με τίτλο SPHINX Το ακατάλυτο ερώτημα Εγκαίνια: 7 Μαïου 2016 Διάρκεια: 7 Μαïου- 1 Ιουνίου 2016 Επιμέλεια έκθεσης: Γωγώ Κολυβήρα 6977 44 89 88, e-mail:gogo.kolyvira@gmail.com Κείμενα έκθεσης : Αθανάσιος Αλεξανδρίδης Ψυχαναλυτής & Κωνσταντίνος Μπάσιος Ιστορικός Τέχνης SPHINX Το ακατάλυτο ερώτημα Οι συσχετίσεις, αλλά κυρίως οι ‘‘συναντήσεις’’ μεταξύ μιας εύρωστης εικονολογικά Δύσης και μιας πλούσιας σε ιδέες, σκέψεις και διερωτήματα ελληνόγλωσσης παράδοσης, συνήθως χαρακτηρίζονται από μια πολιτικότητα, διότι ενυπάρχουν στοιχεία έντονης, αλλά εν πολλοίς λανθάνουσας, επιβολής, από εκείνη την πλευρά που χειρίζεται καλύτερα το φαίνεσθαι. Και από ό,τι ξέρουμε, ζώντας επί αιώνες σε χρόνια ισχυρής οπτικοποίησης, η εικόνα μοιάζει να έχει αυτονομηθεί από τις βαθιές υπαρξιακές μας αγωνίες και να επανακαθορίζει το είναι. Η σημερινή έκθεση μάς δίνει τη δυνατότητα να ξαναζήσουμε μέσα από τις αναπαραστάσεις της, ζητήματα ειπωμένα και μαθημένα σε ανύποπτες στιγμές της ζωής μας, προκαλώντας τις βεβαιότητες μας, ανακαλώντας ανασφάλειες και ενδεχομένως δημιουργώντας άλλης κατηγορίας προσδοκίες. Με αφορμή το αίνιγμα ενός μύθου και τη διαχρονική του καταξίωση, που ορθώς θεωρείται μια τεράστια διανοητική σύλληψη, με προεκτάσεις και συνδηλώσεις διαρκείς μέχρι σήμερα, παρατηρούμε μια σταδιακή διαχείριση και διαπραγμάτευση των -κατά καιρούς- αρχετυπικών εικαστικών και γλυπτικών εκδοχών αυτού του μύθου (όπως από τον Ingres και τον Ziller), υπαινισσόμενος ο δημιουργός τις δικές μας συσκοτίσεις και προτείνοντας δυο ακόμη εμβληματικές αναφορές, τον Έκτορα και τον Πάτροκλο (του David), ως προέκταση του οιδιπόδειου μυθεύματος, που καταξιώθηκαν με αφορμή, όμως, το θάνατό τους και μια πιο ερμητικά προσδιορισμένη φιγούρα, τον Άγγελο (Caravaggio). Πέρα από την καλλιτεχνία την ίδια, όπως και άσχετα από την Ιστορία της Τέχνης ή την Ψυχανάλυση, το υπαινιχθέν από τη σφίγγα ήταν πρωτίστως στοιχείο επίγνωσης, δηλαδή ένα άλλο, επιπλέον, επίπεδο της ίδιας της γνώσης. Και ο καλλιτέχνης καταφεύγει στη γνώση, υποδεικνύοντας έναν πιθανό χώρο (όπως είναι η Βιβλιοθήκη του Hansen στην Αθήνα) εντός του οποίου, κάτι τόσο φευγαλέο αλλά ευτυχώς κληρονομούμενο, μπορεί να εντοπισθεί και πιθανώς να απελευθερώσει. Ο Ν. Γιαβρόπουλος επιλέγει τρόπους που σχετίζονται με το πώς συνδιαλέγεται ο ίδιος με όλες αυτές τις εικαστικές αποδόσεις του μύθου, επιτυγχάνοντας να τις καταστήσει και αυτές ‘‘μυθικές’’: είτε χρησιμοποιώντας με μεγάλη ευστοχία μια σειρά από διακριτικά ξεχωριστές πολλαπλότητες, είτε υιοθετώντας την τεχνική της super-imposition επάνω στο γλυπτό, είτε προσφέροντας πληθωρικά τη δυνατότητα να σχολιάσουμε αδιαμεσολάβητα ‘‘ταυτόχρονες εικόνες’’ ενός απροσδιόριστου παρελθόντος και ενός ευκρινούς παρόντος στα γυμνά και στο αρχιτεκτονικό. Κυρίως, όμως, μάς υπενθυμίζει, με πολύ σύγχρονους όρους, χάρι στην οιονεί ομιλούσα κεφαλή της σφίγγας, ότι, ακόμη και σήμερα, θα μπορούσε να μας εκφοβίσει, ως ένα έσχατο στοιχείο υπόμνησης της δραματικής επικαιρότητας των πάντων. Κωνσταντίνος Μπάσιος Ιστορικός Τέχνης